Obraz 艣wiata w umy艣le dziecka zdeterminowany jest siln膮 zale偶no艣ci膮 od opiekun贸w, lecz nie jest prostym odzwierciedleniem oddzia艂ywa艅 艣rodowiska. Istotn膮 rol臋 odgrywa specyfika funkcjonowania dzieci臋cego umys艂u.
Nie艣wiadome fantazje i doznania zabarwiaj膮 spos贸b, w jaki dziecko do艣wiadcza wp艂ywu bliskich os贸b. Ponadto faktyczne oddzia艂ywania wychowawcze rozmijaj膮 si臋 czasem z pierwotnymi intencjami opiekun贸w i bywa, 偶e zostawiaj膮 niespodziewany emocjonalny 艣lad.
Dzieci mog膮 czasem czu膰 si臋 przyt艂oczone obrazem 艣wiata, kt贸ry powsta艂 w ich wn臋trzu. Mo偶e to skutkowa膰 rozmaitymi objawami emocjonalnymi i somatycznymi oraz powodowa膰 nieprzystosowawcze zachowania.
Dla dzieci, kt贸re
s膮 zbyt zahamowane lub nadpobudliwe
do艣wiadczaj膮 fobii, l臋k贸w
s膮 usztywnione w zachowaniu
maj膮 problemy ze snem
藕le znosz膮 separacj臋 od rodzic贸w
obawiaj膮 si臋 kontakt贸w r贸wie艣niczych
nie chc膮 lub nie umiej膮 si臋 bawi膰
uporczywie unikaj膮 nowych sytuacji b膮d藕 nauki nowych rzeczy
przejawiaj膮 nieprzystosowawcze zachowania
Jak to dzia艂a?
Zabawa podczas sesji psychoterapii jest form膮, w kt贸rej dziecko wyra偶a to, co si臋 w nim dzieje. Terapeuta/tka obserwuje, stara si臋 rozumie膰 i w艂a艣ciwie opisywa膰 towarzysz膮ce dziecku emocje i my艣li stoj膮ce u podstaw l臋k贸w i trudno艣ci. W ten spos贸b dostarcza dziecku 艣rodk贸w do lepszej adaptacji. Sesje odbywaj膮 si臋 raz lub wi臋cej razy w tygodniu i trwaj膮 45 minut. W terapii dzieci pomocna jest wsp贸艂praca rodzic贸w.
