Dorastanie to czas intensywnych zmian emocjonalnych, budowania własnej tożsamości oraz rosnącej potrzeby autonomii, które wywołane są dojrzewaniem seksualnym. Wiąże się ono z przeobrażeniami w relacjach z rodzicami i rówieśnikami, co rodzi napięcia. Psychoterapia dla młodzieży Lublin to wsparcie, po które warto sięgnąć, gdy pojawiające się trudności negatywnie wpływają na codzienne funkcjonowanie nastolatka w domu, w relacjach rówieśniczych i relacji z własnym ciałem.
Wielu rodziców zastanawia się, na jakim etapie kryzysu potrzebny jest specjalista. Psychoterapia młodzieży jest wskazana wtedy gdy młody człowiek zmaga się z "typowymi" objawami: zaburzenia lękowe, obniżony nastrój, zachowania ryzykowne, przewlekły stres, apatia czy bezsenność. Uwagę powinno zwrócić nagłe wycofanie, trudności w szkole oraz problemy w relacjach z rówieśnikami. Warto poszukać pomocy w przypadku innych przejawów nieakceptowania własnego ciała: zaburzenia odżywiania, samookaleczenia. Wczesna interwencja pozwala zapobiec pogłębianiu problemów i utrwalaniu destrukcyjnych sposobów radzenia sobie z emocjami.
Obok zwiększonego dystansu do rodziców, istotniejszego znaczenia nabiera zacieśnianie relacji rówieśniczych. Jest to niezbędne dla autonomii nastolatka i ochrony relacji z dorosłymi.
Psychoterapia dzieci nie przebiega tak samo jak pomoc skierowana do młodzieży. Zabawa jest naturalnym obszarem, w którym terapeuta obserwuje przejawy umysłu dziecka i tego z czym się ono zmaga. Nastolatki często nie wiedzą dlaczego cierpią i chcą by dać im święty spokój. W terapii młodzieży chodzi o rozmowę mającą na celu zrozumienie ukrytego w objawach lęku przed dojrzewaniem oraz objaśnienie go nastolatkowi, tak by mógł wziąć odpowiedzialność za zmianę - przechodzenie od dzieciństwa do dorosłości.
Terapia młodzieży jest wymagająca zarówno dla terapeuty, rodziców i pacjentów. Każda ze stron musi zmagać się z oporem nastolatka przed rozumieniem znaczenia zachodzącego dojrzewania. Zablokowanie nastolatka służy ochronie delikatnego poczucia wartości przyszłego dorosłego przed uświadamianiem sobie nieuchronnej utraty dziecięcej pozycji. Jednak zdarza się, że lęk i opór są zbyt radykalne.
Odpowiednio poprowadzony proces terapeutyczny tworzy bezpieczną przestrzeń, w której nastolatek może swobodnie dzielić się swoimi problemami, emocjami i doświadczeniami. Terapeuta pomaga mu lepiej zrozumieć własne reakcje, radzić sobie z napięciem oraz rozwijać kompetencje społeczne. Cały proces jest dostosowany do wieku, sytuacji i możliwości młodego człowieka. Ważna jest tutaj pełna dyskrecja, bezwarunkowa akceptacja oraz praca w atmosferze zaufania.
Rozpoczęcie właściwej pracy poprzedzają konsultacje. Pierwsze spotkania z psychologiem młodzieży to ważny etap, podczas którego specjalista poznaje trudności nastolatka, jego perspektywę, codzienne funkcjonowanie i kontekst rodzinny oraz szkolny. Na konsultacje mogą zostać zaproszeni rodzice lub opiekunowie, jednak kluczowe jest zapewnienie młodej osobie jej własnej przestrzeni do rozmowy wolnej od oceny. Tak zbudowany kontakt pozwala ustalić dalszą formę pomocy.
Praca z dojrzewającym pacjentem wymaga dużej wrażliwości. Odpowiedni psycholog i psychoterapeuta młodzieży wyróżnia się nie tylko merytorycznymi kwalifikacjami, ale nade wszystko doświadczeniem w pracy z nastolatkami, empatią i zdolnością budowania zaufania. Dobry kontakt to fundament współpracy. Powinien pomagać rodzicom zrozumieć sytuacje nastolatka ponieważ są oni niezbędnym wsparciem w podtrzymywaniu u młodej osoby motywacji do terapii.