Leczenie
.png)
Dopóki potrafimy odróżniać fantazję od rzeczywistości, możemy je unieść: poddajemy refleksji, czujemy wstyd, potrzebę naprawy.
Ta ważna zdolność umysłu - rozróżnianie świata wewnętrznego od zewnętrznego - czasem słabnie.
Wtedy wzrost samoświadomości nie przynosi ulgi, lecz groźbę katastrofy psychicznej.
Zaczynamy odczuwać silny lęk, nie wiedząc czego się boimy.
W istocie obawiamy się, że to wszystko jest naprawdę o nas, że nasz umysł zawodzi, że nie panujemy nad impulsami, i że przestrzeń wyobraźni przestaje być bezpieczna.
Narasta poczucie wewnętrznego zagrożenia i strach przed autodestrukcyjną siłą.
W takiej sytuacji zachowanie nienaruszonego obrazu siebie staje się pilną koniecznością.
To właśnie wtedy umysł uruchamia ciężką artylerię.
Zniekształca rzeczywistość, by ocalić siebie.
Tak powstaje system urojeniowy.
______________________________________________